باشد تا ما زنده ایم هیچ نقطه ای بی سر خط نباشد
واقعا امسال سال خیلی بدی برای سینما و تلویزیون ماست. یکی سکته قلبی می کنه.یکی سکته مغزی می کنه.یکی هم جفت این دو سکته گریبان گیرش می شه و تو بیمارستان بستری می شه. واقعا چی می شه گفت.... خیلی از هنرپیشه ها و کارگردان های به نام کشورمون امسال از میان ما رفتند. ولی یاد و خاطرشون همیشه تو ذهن همه می مونه. مثلا خسرو شکیبایی یا مسعود رسام و...الانم که نیکو خردمند پیشکسوت تئاتر و تلویزیون و سینمای ایران از بین ما رفت. من خودم به شخصه صدای این بانوی بزرگوار رو دوست داشتم و همیشه صدای ایشون توی گوشم زمزمه می شود کاش می شد کاری کرد... نیکو خردمند حدود ساعت ۴ بامداد ۲۶ آبان ۱۳۸۸، در سن ۷۷ سالگی و در بیمارستان ابن سینای تهران دیده از جهان فرو بست.وی در پاییز سال ۱۳۸۷ چندین بار به بیمارستان منتقل شده بود. همچنین بیماری وی در ماه های آخرعمرش شدت یافته بود. نیکو خردمند در هفتههای پیش از مرگش به دلیل بیماری قلبی و عروقی و ضعف جسمانی تحت مراقبت پزشکی قرار گرفت و در بیمارستان بستری بود. به امید دیدار این خبر واقعا منو شکه کرد ولی دسترسی به اینترنت نداشتم و نتونستم مطلبی راجع به این موضوع بنویسم. ولی امروز اومدم تا بگم برای بهروز بقایی دعا کنید. بهروز بقایی کم کسی نبود و نیست و نخواهد بود. چرا ما همیشه وقتی کسی میمیره تازه به یادش می افتیم و هی ازش تعریف و تمجید می کنیم؟؟؟ چرا تا وقتی که زنده هستند یادی ازشون نمی کنیم؟؟؟ چرا تا وقتی مریض می شن یا خدایی نکرده فوت می کنند به یادشون می افتیم."واقعا چرا"؟؟؟ چرا همیشه کسانی که میمیرند عزیز ترند؟؟؟ و چرا های دیگر... من نمی خوام به این مقولات تن بدم یا انتقاد کنم فقط می خوام بگم برای بهروز بقایی "دعا کنید" چرا... به این دلیل بهروز بقایی در شامگاه روز دوشنبه ۱۸ آبان ۱۳۸۸ قبل از حضور در اجرای نمایش «هملت با سالاد فصل» دچار عارضه قلبی شد و در بیمارستان بستری شد. او قبل از ورود به تماشاخانه سنگلج دچار سکته قلبی و مغزی شد که بلافاصله بعد از این اتفاق به بیمارستان شماره ۲ انتقال داده شد . اما به دلیل کمبود امکانات بیمارستان به بیمارستان جم انتقال داده شد. وضعیت وی بحرانی اعلام شده خواهشا همگی براش دعا کنیم.
| قالب جدید وبلاگ پیچك دات نت |
درباره سايت
منوی سايت
پيوند های روزانه
آرشيو سايت
پيوند ها
اختصاصی ويژه
طراح قالب
امكانات سايت